افکار من

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیروشروش شناسی مهم است... دانش و علم کمک می کنه که دیدت درست بشه... یعنی همون انتزاع ... یعنی فهم راه حل کلی و استفاده از اون راه حل در مسائل مختلف... در همین زمینه زمینه های تحقیقاتی شکل گرفته... ترمهایی شکل گرفته... واژگانی شکل گرفته... تکنولوژی های شکل گرفته... ابزارهایی شکل گرفته... زبانهایی شکل گرفته... چارچوبها یا فریمورکهایی شکل گرفته.... و برای اینکه نخواهی همه چیز را از اول بسازی باید هنرت آگاهی از مسئله، دانش حل مسئله، محدودیتها... پیش بینی مشکلات و م...

Grice’s Maxims: According to philosopher H.P. Grice, effective communication adheres to four maxims:Quantity: Provide enough information, but not too much.Quality: Be truthful and avoid giving false information.Relation: Be relevant and stay on topic.Maer: Be clear and orderly in your communication. بخوانید...

بازی برد و باخت داره و یک نوع تفریح است از دید کلی... نباید برد و باخت بازی خیلی بخواد روت اثر بگذاره... نباید خللی در روحیه و زندگیت بگذاره... باید زندگیت رو از این جور رویدادها جدا کنی... خیلی نتیجه اش مهم نباشه و بتونی راحت به زندگیت برگردی... نباید مودی باشی... باید بتونی معنای زندگیت رو فراتر از این چیزهای مقطعی و پرتلاطم که دست خودت هم نیست تعریف کنی... باید خوشحالیت به خاطر تلاشهای خودت باشه... بخوانید...

یک سری کارها که باید بشه... مثل همین زنگ زدن به مستاجر برای کرایه خونه و خیلی از پیگیریهای دیگه بهتره زودتر انجام بشن... در غیر اینصورت مثل باری هستند که روی مغز و ذهنت هستند و بهتره که این بارها خالی بشه... بهتره این بارها خالی بشه...همیشه این خودش یکی از اهدافت باشه بخوانید...

به هر حال یادت باشه که خیلی وقت گذاشتی روش... هر جور که هست باید این رو سر و سامون بدی... مهم نیست چندبار می ری کجا می ری باید سرو سامونش بدی...

امروز سعی کردم بازی تنیس روی میز ایران که بعد از شصت و پنج سال به نیمه نهایی رفتیم رو بدون استرس نگاه کنم. بدون اون فشارهایی که منجر به حرکات اضافی و اجباری می شه... ممکنه بپرسید این حرکات چی هستند... جالبیش اینه که نوشاد عالمیان در خود بازی این حرکات رو به نمایش می گذاشت مثلا دائم کفشش لمس می کرد و یا بند کفشش رو محکم می کرد که فقط برای کم کردن اضطراب بود...اما این یک روش مسخره است برای کم کردن اضطراب... یعنی خود ذهن هم می دونه غیر منطقی است اما مجبور به انجامش هست... یا فالها و خرافات و خوش یمن و بد یمن و یا حرکات افراد هنگام تماشایی مسابقات و غیره همه از همین طیف اضطراب و دفع اون با حرکات اضافی و تکراری هستند... وسواسها و چک کردنهای مکرر یک چیز هم جزء این رفتارها هستند.راه حل من که قبلا ه...

قورباغه را قورت بده از جمله کتابهایی است که شاید اسمش را شنیدیم. البته ایده درستی دارد. اینکه کارهایی که اولویت دارند و شاید خیلی هم مایل به انجامشون نیستیم را در اول وقت انجام دهیم... در واقع انگار اگر در اول وقت نشه در بقیه وقتها هم نمی شه... چون وقتی که رفتی سرگرم کارهایی که میل بیشتری به انجامشون داری شدی دیگه دوباره تغییر به حالتی که بخوای پیگیر کارهای دیگه بشی سخت تره...به هر حال این یک ایده خوبی است که حتی شده بخوای راحت بشی از دغدغه ها و بعد بتونی با آرامش به کار مورد میلت برسی بهتره کارهای خاصی رو در اول وقت انجام بدی... البته چه بسا با شروع اون کارها پیگیریشون هم برات جذاب باشه.. چون سخت ترین قسمت هر کاری شروعش است.در یک سطح بالاتر سعی کن در روزها و هفته های متوالی باز به فکر کاره...

اگر بنا به زبان منطقی و جدی باشه که داریم می گیم آقای محترم داری زور می گید. این نظام نوعی نظام دیکتاتوری است... شایسته سالاری وجود نداره... برای چه؟ برای چه باید حق ملت خورده بشه؟ برای چی نباید دموکراسی و شایسته سالاری داشته باشیم؟اما وقتی زور می گن و جالبه که پشت دین و اعتقادات هم قایم می شن، خوب مردم چاره ای جز زدن این موضوعات و البته زیرسوال بردن صداقت و عقلانیت اینها ندارند... دیگه احمق فحش نیست یک توصیف است... دیگه خائن و جیره خور فحش نیست یک توصیف است... کی با دشمنش لاس می زنه... کی مقابل دشمنش داد نمی زنه.... چرا بریزه توی خودش حرف دلش رو؟آخه اینها آدمن... جانورهای دو پا.... اگر زور نمی گفتند و راضی به سهم خودشون بود کسی کارشون نداشت...اینجا دیگه جای چه می دونم کتابی و آدابی حرف زدن...

شاید یک اصل مهم در پیگیری کارها این باشه که فکر کنی چی باید بگی چه سوالی بکنی چه حرفی بزنی که دوباره مجبور نباشی همون کار رو بکنی دوباره نخوای بیای مثلا وقت بگیری... ازش بخوای که بسپرتت به جایی که راحت تر می شه هماهنگ کرد و سفارش کنه... ببین بخش اعظمی از کارها همین رفت و آمد و گفت و شنید هست... مهم هم نیست کی چی فکر کنه... مهم اینه که تو تلاشی کرده باشی... بخوانید...

ما در کشور و همین مردم آدم خوشفکر داریم که حرفهاش منطقی است و مشتی هم آدم عقده ای بدفکر و ضدعقل هم داریم. امور کشور هم بازتاب همین افکار است. اگر امور کشور دست گروه دوم باشه نباید انتظار کارهای عقلانی زیادی هم بود. پس وقتی در جامعه تفاوت فکر داریم در اداره کشور هم تفاوت اجرا داریم. باید این کم عقل ها را تربیت و آدم کرد و از اریکه قدرت هم کشوندشون پایین. خوشبختانه اکثریت مردم آگاه شدن و این تله دین هم باید برچیده بشه. + نوشته شده در یکشنبه دوم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 12:1 توسط بینام  |  بخوانید...

اولاً که تو قرار نیست چرخ رو دوباره اختراع کنی، تو باید فقط در جریان اکتشافات و ایده ها قرار بگیری و البته به لطف امکانات جدید پیاده سازی خیلی از این ایده ها کار سختی نیست و خیلی کارهای سطح پایین قبلا...

مشکل همه فکرها و کارهای ما اینه که واکنشی هست... بله چون یاروی مسخره هندی این حرف رو زد پس من حق رو به اینها می دم... یا چون یارو اون حرف رو زد و من ازش خوشم نمیاد پس من حق رو به اینها میدم... اصلا چه...

برای موضوع شاید قبل از هر کس و هرچیزی خودت هم باید باور داشته باشی که این موضوع جالبی هست و از توش چیزی در میاد... باید به این باور برسی... بحث خودگول زدن نیست... باید به این باور و اطمینان برسی .... و این خودش نشونه خوبیه از درسته انتخاب...

قرار نیست چیزی رو به کسی اثبات کنیم، می ترسم همه برن و تنها کسی که بهش چیزی اثبات نشده باشه خودمون باشیم...به هر حال قضیه اینه که برای ما اینکه کی چی فکر کنه و چی بگه مهم نیست .. اونها توی خونه های گرم و نرم خودشون نشستن و زر می زنن... ما باید ببینیم چی به نفع خودمون هست و به دنبال همون باشیم فارغ از هر کشور و شعاری ......

خیلی از کارهای ما دست خود ماست و در اختیار ماست... به همین خاطر مرز میان دوست داشتن, و یا نداشتن, هر شخصی فقط انتخابی هست که ما می کنیم....

این جمله رو شاید جاهای دیگه هم شنیدم... اما بیشتر درکش کردم و این هست که این ماییم که تعیین می کنیم دیگران, چگونه با ما رفتار, کنند.البته بعضی وقتها به روحیات و شخصیت ما برمیگرده، آدم آسون گیری هستیم پس...

از کارهای بیرون استقبال کن... حالا هر چی هست... نون گرفتنه، صحرا رفتنه، پارک رفتنه، تو شهر رفتنه، خرید کردنه.... بشینی توی خونه که چی بشه؟ الان که دیگه حس می کنی برای خودت لازم هست که بری... بله دنیا همینه باید تعادل رو در همه چیز داشته باشیاز کارهای خونه و یا اینجا استقبال کن، ظرف شستن، غذا درست کردن ... هر چی که هست، نگو اه... داوطلب بشو و انجامشون بده......

نمی دونم این رو نوشتم یا نه ولی می خواستم بگم اگر دوستی, و شناخت آدمها طبیعی باشه همچین بد هم نیست، الان که فکر کنی با کلی آدم جور وا جور آشنا شدی و هر کدون برات یک نوعی جالب بودن...

خودت رو بسنج تو دنبال پستهای هستی که برخی واقعیات رو منعکس کنند و مختصر باشند و یا باز طبق یک دیدگاه و استدلال مدون و منصفانه جلو برن... فارغ از احساساتت باید این حد رو نگه دشت... و اگر احساسات مهمه بهتره رک و واضح به این احساسات اشاره کرد.... Let's block ads! بخوانید...

واقع بین باش، البته یک جاهایی حق با ماست و یک جاهایی هم حق با اونهاست این رو قبول کن! مثلا چه معنی داره که یک شخص سنی نتونه رییس جمهور بشه؟ از دید یک شخص خارجی ، یک حکومت برپایه مذهب معنی نداره، و خوب راست هم می گن و این ربطی به تاریخ و ... نداره، خوب ولی البته خودشون هم مشکلاتی دارن، دخالتهایی داشتن، از عربستان حمایت می کنند و ... پس صددر صد حق با کسی نیست. البته الان برای ما و زندگی ما، مهمترین ...