افکار من

قبلا هم بارها گفتم که دلیل خیلی از پرهیزها و استرس ها کمال طلبی است...به دنبال خودش حساس بودن رو میاره... حتی حساسیت به کوچکترین انتقادات ... با این ترس که نکنه از اون ایده آل فاصله بگیری... اینکه فکر می کنی باید یه ایده آلی صورت بگیره ... در حالیکه حتی خیلی وقتها ایده آلی وجود نداره... همه چیز نسبی و قابل قبول یا سلیقه ای است و یا اهمیتی نداره... اگر این حس رو کنترل کنی کارها خیلی راحت تر و بهتر جلو می ره... حساسیتت کمتر می شه... ثباتت بیشتر می شه... مودی نمی شی... به خودت اعتماد می کنی و از خودت لذت می بری بخوانید...

خلاصش اینه که باید راحت تر... ریلکس تر باشی... به قولی زیادی روی هر مسئله ای فکر نکنی... همه چیز از فکر زیادی روی یک مسئله و حساسیت زیاد میاد... به تدریج کارها بهتر می شه... و تازه کسی نیست که بخواد قضاوت کنه... هر کسی تو فکر کارهای خودش هست... باید راحت بودن و بی خیال بودن رو هم به خودت یاد بدی هم به بچه هات... که نخوان به هر چیزی اهمیت بدن...بلکه سعی کنند که در درازمدت عملکرد مناسبی داشته باشند.... حتی یادگیری هم همینه... اینه که با خوندن مقالات متنوع به یک درک کلی از مسائل می رسی...