افکار من

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیتمرکزنمی دونم چرا نمی تونم دوباره روی کارم تمرکز کنم و همین دوباره باعث کلافگی و دپرسی می شه... باید هر جور هست برم سر وقت یک کار مفید...

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیکدومکسانی که راحت در خونه شون لم دادن دم از جنگ می زنند و هیچ مسئولیتی نسبت به کسانی که آواره می شن، خسارتهایی که به بار میاد و مردمی که کشته می شن ندارند. اتفاقا اینها غیرتی هم ندارند... و ما هم اگر خاموش هستیم به این ظلم باز بی غیرت هستیم. پس بهتره معنای کلمات رو بدونیم. یک عده با هوچی گری و استفاده از کلمات هر ظلمی به مردم می کنند و ما هم سکوت می کنیم. دیگه بسه این سکوت مرگبار که داره زندگی خودمون و همه رو به سمت تباهی می بره...

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیحالتببین اون شخصیت و تمایلات نوعی حالت روانی است. یعنی به دلایل مختلف ممکنه بخواهی توی یک حالت روانی قرار بگیری... با این حال باز می تونی خودت رو مدیریت کنی... حالت روانی رو منکر نمی شی و اگر دست داد چرا که نه، اما این تناقضی با چیزهای دیگه نداره و می تونی به کارت برسیو شاید مهمترین حالت روانی هم آگاهی به حالات روانی مختلف اما مدیریت و یک نگاه فراتر است....

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیپاسخ به نظرنظر کاربر در مورد پست قبلی:سلام.وقتی قائل باشیم به خالقیت خدا، اون وقت باید به یه دستوری از طرف او هم قائل باشیم، چون هر چیزی که تولید میشه حتما بروشور هم داره، به زبون ساده همین میشه دین. حالا اینکه دین دقیقا چه شکلی هست و آیا این دین هایی که می‌بینیم درست هستند یا دچار تحریف شده اند و یا اینکه همه اینهایی که دم از دین میزنند واقعا کارهاشون خداپسندانه هست یا نه، بحثش جداست... ولی خرافه با دین فرق دارهحالا ممکنه یکی اسم اون را دین نگه، یکی هم به خر...

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیغمگین و کلافهنمی دونم. نمی دونم درد دلم رو به کی بگم و کجا بنویسم. البته باز هم خدا رو شکرولی بری بهترین رشته رو تا دکتری بخونی... بعد چهارتا بی سواد حقوقهای آنچنانی بگیرند و برات اخ و پوز کنند. به اینکه چطوری با یه سری بی مسئولیتی جامعه ای رو دچار بحران کنند. ما صد هزار تومن اگر ضرر کنیم اگر اشتباه کنیم کلی دپرس می شیم. اینها چطور می تونن این همه خسارت وارد کنند و راحت بخوابند. حالا کار بحث ندارم که طولانی است. اما این تلاشها و نرسیدن ها و کاهش انگیزه و مشکل...

قبلا هم بارها گفتم که دلیل خیلی از پرهیزها و استرس ها کمال طلبی است...به دنبال خودش حساس بودن رو میاره... حتی حساسیت به کوچکترین انتقادات ... با این ترس که نکنه از اون ایده آل فاصله بگیری... اینکه فکر می کنی باید یه ایده آلی صورت بگیره ... در حالیکه حتی خیلی وقتها ایده آلی وجود نداره... همه چیز نسبی و قابل قبول یا سلیقه ای است و یا اهمیتی نداره... اگر این حس رو کنترل کنی کارها خیلی راحت تر و بهتر جلو می ره... حساسیتت کمتر می شه... ثباتت بیشتر می شه... مودی نمی شی... به خودت اعتماد می کنی و از خودت لذت می بری بخوانید...

آره ... جالب نبود... بلاخره نباید می نوشتم مولف... ولی اون موقع هم مثل همین الان فشارهای این ممکلت تخمی پشت سرم بود و گفتم حالا بزار این باشه... چه می دونستم... بگذریم... مهم نیست... ایده آل طلب نباش... گذشته مهم نیست و قرار شده درستش کنند...بعدش هم کمال گرا نباش... مسائل رو به هم ربط نده... الان مسئله تو چیز دیگری است و کلی براش زحمت کشیدی... بخوانید...

کمال طلبی و بلاخره تصیمها و انتخابهای مختلف مشکلی نداره... فقط به این شرط که این انتخابها و کمال طلبی و غیره موجب استرس نشه... یعنی مهم اینه که به هیچ دلیلی دچار استرس نشی و یا بتونی منبع استرس که می تونه کمال طلبی باشه رو شناسایی و خنثی کنی... مهم همون آرامش و بی خیالی است. بخوانید...

همه چیز می گه که باید کمال گرایی و افکار اضافی و فکر این و اون و ملاحظه و غیره رو رها کنی... بی خیال تر و بی پرواتر جلو بری و اقدام کنی و امتحان کنی و امتحان کنی و جلو بری... بخوانید...

بعضی وقتا نمی شه فکر کرد... بخوای فکر کنی اضطراب و پریشونی و پا درهوایی... اصلا به درک دنیا که به اخر نمی رسه.. تازه می شه زندگی معمولی... گه می خورند... تنها راه اینه که بدون فکر جلو بری... حداقل مدتی رو براش اختصاص بدی... بله از جوانب مختلف مشکل هست ولی خوب نمی شه اعتنا کرد...یه قضیه دیگه هم اینه که الان مهمترین مسئله کوفتی من شده همین... جوری که باقی قضایا و مسائل پیشش چیزی نیست... اصلا بی اهمیت شده... افراد کارها ... اهمیتی ندارند... مهم این کوفتیه... فعلا بخوانید...

بعضی وقتها طرف برداشت اشتباهی از حرفت داره... مشخص است که به خاطر خط فکری یا پیش داوری یا عدم توجه و تفکر در مورد حرف و یا اینکه خودت موضوع رو بد بیان کردی یا کامل توضیح ندادی دچار سو تفاهم میشه... اینجا وظیفه تو این است که فکر کنی چرا شخص این حرف رو می زنه و اگر دچار سو تفاهم شده اون سو تفاهم رو بر طرف کنی...اگر درک کرده و باز نکته ای در حرفش هست خوب اون نکته رو تو باید تایید کنی و یا قبول کنی و یا در موردش صحبت کنی... ولی اگر سوتفاهم است باید برطرف بشه...در کل این آدما خیلی اهمیت ندارند... اگر مدیری... اگر مستقلی... حتی اینکه خوشش بیاد یا نیاد در درجه دوم هست... باید بدونی که هدف نهایی خودت چیه... که هدف من در اینجا پول و امکان کار کردنه... ظاهرا اون هم دنبال خروجی و کار هست... پس تو هم با...

امروز سعی کردم بازی تنیس روی میز ایران که بعد از شصت و پنج سال به نیمه نهایی رفتیم رو بدون استرس نگاه کنم. بدون اون فشارهایی که منجر به حرکات اضافی و اجباری می شه... ممکنه بپرسید این حرکات چی هستند... جالبیش اینه که نوشاد عالمیان در خود بازی این حرکات رو به نمایش می گذاشت مثلا دائم کفشش لمس می کرد و یا بند کفشش رو محکم می کرد که فقط برای کم کردن اضطراب بود...اما این یک روش مسخره است برای کم کردن اضطراب... یعنی خود ذهن هم می دونه غیر منطقی است اما مجبور به انجامش هست... یا فالها و خرافات و خوش یمن و بد یمن و یا حرکات افراد هنگام تماشایی مسابقات و غیره همه از همین طیف اضطراب و دفع اون با حرکات اضافی و تکراری هستند... وسواسها و چک کردنهای مکرر یک چیز هم جزء این رفتارها هستند.راه حل من که قبلا ه...

اضطراب وسواس میاره... برای رهایی از اضطراب باید منطقی و واقع بین باشی البته خوشبین هم باشی چون نمی شه خیلی هم چیزهایی رو پیشبینی کرد... ولی داشتن یک حس مثبت خوبه.. .اما برای داشتن این حس مثبت فقط به خودت تکیه کن ... از خرافات و وسواس بپرهیز... بدون که اینها تاثیری ندارند... خودت رو سرزنش نکن... حتی بگو خوب بود... بگو تلاشم رو کردم و واقعا هم تلاشت رو با در نظر گرفتن یک واقع بینی بکن... بخوانید...

همیشه نوشتم که توان تفکیک مسائل توان بسیار مهمی است... توانی است که باعث می شه واقع بین تر و منصف تر باشی... البته این به معنی کنار اومدن با هر خر و گاوی نیست... بعضی وقتا دلایل قوی وجود داره که فرد رو از قدرت بکشی پایین. بدون تعارف... یعنی خوب یا بده یا این حرفش خوب بود اون حرفش بد بود فایده نداره... اصل وجودش باعث خسران ملیونها انسان شده... و همین باید بیاد پایین... باید خواسته های جدید و مورد نظر مردم اجرا بشه بخوانید...

اگر جامعه ایده آل بود خیلی از این حرفها و صحبتهای به اصطلاح مسئولین یاوه گو و آخوندهای مفت خور ما جوابش سکوت بود... یعنی اینقدر بی ربط و چرت هستند که جوابی نمی شه داد... الان بدیش اینه که اینها با همین دزد و دروغها به یک مشت عوام زور می گن و منحرف می کنند... هرچند الان کلشون در اقلیت هستند... وگرنه این یاوها حتی ارزش اعتنا نداشت... درکل وقتی می بینی افرادی حرف حسابی ندارند و حرفاشون از سر شعار و حماقت و لج است همون سکوت کنی بهتر است... البته اگر این افراد خواستند سو استفاده کنند باید جلوشون وایساد و یا اجازه نداد قدرت بگیرند ...باید روی مسائل و مشکلات بحث و تبادل نظر رک و راست و بدون شعار و ملاحظه کرد... بشینند حرف بزنند که چرا دموکراسی نداریم... چرا نظام تمامیت خواه است ... چرا اقتصاد اینطو...

یکی از تجارب کارهام که می تونه نگرش باشه حل کردن مساله است... یعنی اینکه شما حس کنی مساله ای وجود داره و شما با در نظر گرفتن جوانب مختلف در حال حلش هستی... که البته من در پیاده سازی کار و جوانب مختلف خیلی زیاد راه حل دادم و حل کردم. وقتی حل می شه شما از نتیجه بدست آمده احساس رضایت می کنی و یا چیزی که قبلا برات مشخص نبوده مشخص می شه... بخوانید...

کمی افسرده ام نمی دونم چرا... اضطراب است پیش نرفتن کار است... نمی دونم چیه... سرگردونی است... ناراحتی است.... نا امیدی است... چیه...اما بلاخره باید پیش رفت دیگه... بخوانید...

کار و تمرکز روی کار مفید خیلی مهم است... هی حواسم پرت سایت و خبر و غیره میشه... البته آگاهی و آگاهی دادن خوب است اما بالاتر از اون تصمیم و اقدام است...اما فعلا که همه درگیر زندگی شدیم.... اما باز اعتیاد و حواسپرتی زیاد هم خوب نیست... بهترین کار انجام کارهاست. بخوانید...

آدم از کسی حمایت می کنه که شعار و حرفش رو بشنوه و انتخابش کنه و کل سیستم نیز در جهت همون شعار باشه... به این می گن دموکراسی... وگرنه اگر بخواهید به زور حرفتون رو به مردم قالب کنید، مهم نیست چی می گید، مردم می گن خفه شو بخوانید...

به نظرم با روحیه کنجکاوی و حل مسئله نمی ری جلو... وقتی روحیه کنجکاوی باشه هوش و حواس جمع می شه که سر از کاری در بیاری... نتیجه اش رو ببینی ... البته نتیجه واقعی و چیزی بفهمی و آزمایشی بکنی و سراغ کارهای مشابه بری و مشکل رو بررسی کنی و خیلی چیزهای دیگه...درسته است که بلاخره بعضی وقتها چیزها طول می کشه ولی این روحیه کنجکاوی باید همیشه پیشران باشه.. بخوانید...