افکار من

قبلا هم بارها گفتم که دلیل خیلی از پرهیزها و استرس ها کمال طلبی است...به دنبال خودش حساس بودن رو میاره... حتی حساسیت به کوچکترین انتقادات ... با این ترس که نکنه از اون ایده آل فاصله بگیری... اینکه فکر می کنی باید یه ایده آلی صورت بگیره ... در حالیکه حتی خیلی وقتها ایده آلی وجود نداره... همه چیز نسبی و قابل قبول یا سلیقه ای است و یا اهمیتی نداره... اگر این حس رو کنترل کنی کارها خیلی راحت تر و بهتر جلو می ره... حساسیتت کمتر می شه... ثباتت بیشتر می شه... مودی نمی شی... به خودت اعتماد می کنی و از خودت لذت می بری بخوانید...

کمال طلبی و بلاخره تصیمها و انتخابهای مختلف مشکلی نداره... فقط به این شرط که این انتخابها و کمال طلبی و غیره موجب استرس نشه... یعنی مهم اینه که به هیچ دلیلی دچار استرس نشی و یا بتونی منبع استرس که می تونه کمال طلبی باشه رو شناسایی و خنثی کنی... مهم همون آرامش و بی خیالی است. بخوانید...

کمال, طلبی, اینجا هم مطرح هست.... توی این دنیا صدها علم جورواجور هست و فهم هر کدومشون نیاز به مطالعه و تحقیق و تفکر و تفحص داره، هیشکی نمی تونه توی همه این زمینه ها عالم دهر بشه... این یک اصل پس هیچ وقت...