افکار من

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیروشروش شناسی مهم است... دانش و علم کمک می کنه که دیدت درست بشه... یعنی همون انتزاع ... یعنی فهم راه حل کلی و استفاده از اون راه حل در مسائل مختلف... در همین زمینه زمینه های تحقیقاتی شکل گرفته... ترمهایی شکل گرفته... واژگانی شکل گرفته... تکنولوژی های شکل گرفته... ابزارهایی شکل گرفته... زبانهایی شکل گرفته... چارچوبها یا فریمورکهایی شکل گرفته.... و برای اینکه نخواهی همه چیز را از اول بسازی باید هنرت آگاهی از مسئله، دانش حل مسئله، محدودیتها... پیش بینی مشکلات و م...

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیشفافیت و هدفما چندین ساله و حتی بشر چندین قرن است گرفتار دین و آیین و خرافه بوده... اما هدف ایجاد ساختار مدون و منظم و قابل توجیه و دفاع است... این چیزی بوده که غربی ها سعی در ایجادش داشتند بدون اینکه وارد عقاید افراد بشن... بدون اینکه بخوان شعار بدن و سواستفاده کنند و فضا رو مبهم و غبار آلود کنند... ما هدفمون پیشرفت است اگر هدف اینه پس باید به سمتش حرکت کنیم... از طرفی غیر از این هم ما هدف دیگری در این کشور پسرفته و فساد زده ندیدیم....

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیپاسخ به نظرنظر کاربر در مورد پست قبلی:سلام.وقتی قائل باشیم به خالقیت خدا، اون وقت باید به یه دستوری از طرف او هم قائل باشیم، چون هر چیزی که تولید میشه حتما بروشور هم داره، به زبون ساده همین میشه دین. حالا اینکه دین دقیقا چه شکلی هست و آیا این دین هایی که می‌بینیم درست هستند یا دچار تحریف شده اند و یا اینکه همه اینهایی که دم از دین میزنند واقعا کارهاشون خداپسندانه هست یا نه، بحثش جداست... ولی خرافه با دین فرق دارهحالا ممکنه یکی اسم اون را دین نگه، یکی هم به خر...

افکار  منتجزیه تحلیل های فکری و خصوصیغمگین و کلافهنمی دونم. نمی دونم درد دلم رو به کی بگم و کجا بنویسم. البته باز هم خدا رو شکرولی بری بهترین رشته رو تا دکتری بخونی... بعد چهارتا بی سواد حقوقهای آنچنانی بگیرند و برات اخ و پوز کنند. به اینکه چطوری با یه سری بی مسئولیتی جامعه ای رو دچار بحران کنند. ما صد هزار تومن اگر ضرر کنیم اگر اشتباه کنیم کلی دپرس می شیم. اینها چطور می تونن این همه خسارت وارد کنند و راحت بخوابند. حالا کار بحث ندارم که طولانی است. اما این تلاشها و نرسیدن ها و کاهش انگیزه و مشکل...

درسته که خیلی زحمت کشیدم و برخی کارها را با سختی و غیره انجام دادم ... تجربه برنامه نویسی شد.. خودش طرح شد...عملی خیلی چیزها رو فهمیدم ولی خوب نمی شه باز ولش کرد... یعنی الان راههایی پیدا کردم که همه اون کارها و اون نیازها را به شکل ساختارمندی انجام می ده... من واردش شدم و تا رسیدن به یک نتیجه مادی و موقعیتی باید ادامش بدم... هر کی هم که هرجای دنیاست همین پروسه رو برای یادگیری طی می کنه بخوانید...

بعضی وقتها طرف برداشت اشتباهی از حرفت داره... مشخص است که به خاطر خط فکری یا پیش داوری یا عدم توجه و تفکر در مورد حرف و یا اینکه خودت موضوع رو بد بیان کردی یا کامل توضیح ندادی دچار سو تفاهم میشه... اینجا وظیفه تو این است که فکر کنی چرا شخص این حرف رو می زنه و اگر دچار سو تفاهم شده اون سو تفاهم رو بر طرف کنی...اگر درک کرده و باز نکته ای در حرفش هست خوب اون نکته رو تو باید تایید کنی و یا قبول کنی و یا در موردش صحبت کنی... ولی اگر سوتفاهم است باید برطرف بشه...در کل این آدما خیلی اهمیت ندارند... اگر مدیری... اگر مستقلی... حتی اینکه خوشش بیاد یا نیاد در درجه دوم هست... باید بدونی که هدف نهایی خودت چیه... که هدف من در اینجا پول و امکان کار کردنه... ظاهرا اون هم دنبال خروجی و کار هست... پس تو هم با...

خدا رو شکر دست و پای سالم تن سالم چشم و بنیه خوب... اینها رو باید روزی صدبار شکر کنی چون توی این دنیا هیچی حساب و کتاب نداره... ولی تو هر از گاهی حس کمال طلبیت گل می کنه... و دوباره صفر و یک می شی... هزار بار گفتم که هر وقت که فکر می کنی بهت برخورده و یا نگران شدی یا حساس شدی و یا غیره... ببین آیا ریشه اون کمال طلبی است و اگر کمال طلبی است این حست رو کنترل کن چون دنیا جای این ادا بازیها نیست و این در واقع پایه ای نداره... قرار نیست ملیونها سال کسی در این دنیا باشه البته.... بخوانید...

قصد پیش داوری افراد رو ندارم و سعی می کنم رفتار منصفانه و یکسانی با افراد داشته باشم... ولی به نظر میاد بد نیست با هر شخصی با توجه به شناختی که از اون فرد داریم رفتار کنیم. یعنی ما فرد را می شناسیم که چه خصوصیاتی داره.. مغرور است، متواضع است... پرحرف است متفکر است فرمانبر است... و سایر خصوصیات... یعنی بعضی ها دوست دارند خودشون باشند... پس باید اجازه بدیم خودشون باشند... و این نکته رو در نظر بگیریم. اونها از خودشون بودن خوشحالند و ما هم تکلیفمون با اونها روشن است.... البته در جایی که مربوط به حق و حقوق خودمون است باید اصرار کنیم و اجازه ندیم افراد بی شعور و زورگو و غیره بخوان پر رو بشند... در این موارد افراد باید حد و حدود رو بدونند....منظور این مطلب در مورد رفتارهای معمول و قابل چشم پوشی آدم...

دلیل برخی تمایلات ما برامون روشن نیست ولی اینها برآمد افکار و نگرشهای درونی ما نسبت به خودمون و اطرافمون است.... ولی نتیجه اش این است که ما برخی چیزها رو خواستنی می بینیم... این خواستن ممکنه منطبق ب...

به قول مولانا انسانم آرزوست... هم صحبتی... با معرفتی آرزو دارم.... بحث کنترل این احساس هست... این احساس وجود داره... ولی کش دادن بهش که چی؟ درگیری ذهنی میاره... کلاً ما از خیلی کارها ممکنه اجتناب کنیم چون برامون درگیری ذهنی میاره... شاید به همین خاطر هست که هدف بوداییها و غیره خلاص شدن از این درگیریهای ذهنی است... به قولی یک نوع تسلط به نفس و کنترل نفسوقتی حرفی نزنی دیگه پیگیری هم نمی خواد... ولی وقتی حرفی زده شد، می خوای بدونی اون چی جواب میده و ......

اولاً که هدف واقعاً امتحان, نیست و یادگیری است... اما اگر بخوای یک سری موارد رو برای امتحان, در نظر بگیری، این موارد قابل ذکر...در امتحان, چه اتفاقی می افته؟ شما با یک سری سوال روبرو می شید که باید اول ا...

امروز امتحان, دادم... بد نبود راضی ام، البته شاید باید بیشتر استراحت می کردم ولی فکر کنم بازدهی خوبی سر امتحان, داشتم.... اما نتیجه اینه که باز هم یادگیری مفاهیم از همه چیز بالاتر هست... زمانی می شه گفت...

هدف و اهمیتش و هدف از زندگی رو چندین بار گفتم چون اصلی ترین چیز در شکل دهی تک تک انتخابهای ماست.... انتخاب یعنی اینکه شما تصمیم می گیری چکاری بکنی و چکاری نکنی در هر لحظه و زمان و مکان.... و کیفیت زندگی ما به انتخابهای ما وابسته استباید خودت ببنی چی می خوای، از چی و چرا لذت می بری، چی بهت آرامش می ده... چی برات جالبه، کی برات حرفهای بهتری می زنه و .... محور رو بگذار خودت تا تقلید و یا اجبار......

جمله دیروز همین رو می گفت که چرا با مقایسه و یا فکر به چیزهایی که کم داری، می خوای لذت بردن از چیزهای که داری رو از خودت بگیری؟ تو بهتره تمرکز کنی که از چیزهایی که داری لذت ببری و با مقایسه خرابش نکنی...

اگر هدفت اینه که اومدی انیجا مثل یک محصل، تحصیل علم و دانش کنی و به دانشت اضافه کنی، پس در همین راه تلاش کن، .. از طرفی تو مسئولیت داری پس اگر این رو هدفت گذاشتی، هدفهای دیگه رو تعدیل ببخش و بهینه از وقتت در جهت این هدف استفاده کن... الان وقت خالی داری که یاد بگیری پس برو یاد بگیر...

چقدر خوب بود خرافاتی نبودم! وسواسی نبودم کنترل همه چیز در دست خودم بود! روی موضوعات تمرکز داشتم، حواس پرتی و اضطراب و ترس زیادی نداشتم خیلی خوب بود! دارم یه چیزای یاد می گیرم اما چرا باید یک ش اینجوری به شکل مسخره ای فکرت رو اذیت کنه؟ ریشش چیه؟ در ترسه؟ خوب فکر می کنی چی می شه؟ چرا محافظه کاری؟...

در کل که موندم! چی درسته چی غلطه! باید شیوه و روشم رو کمی عوض می کردم منطقی تر شاید شدم، مثل نمی خورتت که می ری حرفت رو می زنی! اینکه اینقدر بترسی از یه شخص معنی نداره! اینکه به نکات اصلی اشاره کنم! اینکه مس مس نکنم! اینکه سریع زنگ بزنم پی گیری کنم! اینکه درست دلایل رو تحلیل کنم! اینکه شرایط رو تحلیل کنم...

ظاهرا قبلا هم نوشتم که تحلیل درست خیلی مهمه! ولی تازگی عملاً درکش کردم. باید خوب گوش کنی و ببینی سوال اونها چیه، به چی فکر می کنن! حرف دریچه شنیده شدن و درک شدنه! به همین نسبت حرف اونها دریجه درک اونهاست.... و بعد سعی کنی که این سوالات رو پاسخ بدی، پاسخ هات متوجه نکات و سوالاتی باشه که اونها دنبالش هستند. شاید لازم بود که کل ماجرا رو من بنویسم و درخواست بدم. ولی بلاخره اینها مقدمات هست و درست می شه...