افکار من

بی قضاوت بودن یعنی خیلی روی مسائل ارزش نگذاری... بیشتر هدفت یادگیری باشه... هدفت نسبی باشه... نسبت به موقعیت و اطلاعات قبلی هر تجربه می تونه درس های جدیدی داشته باشه... پس ارزش گذاری شکست و یا موفقیت معنی نداره... در هر دو حالت شاید بشه بگی موفقیت است... در هر دو حالت چیزی یاد گرفتی و باید پیش بری...حس ها مختلف است... در حالی که شخصی درجات بالای علمی داره ممکنه در چاپ یک مقاله موفق و در چاپ مقاله دیگری موفق نباشه... نباید دومی باعث نگرانی و دلخوری بشه... حالا تصور کن شخص بی سوادی که انجام یک کار و یا داشتن یک درآمد رو موفقیت می دونه و با همین خوشحال است... مسلما از لحاظ علم و سواد همچنان شخص اول در درجه بالاتری است اما شخص دوم هیچگاه به اون مسائل برخورد نداشته...پس شخص اول باید نسبت به موقعی...

قبلا هم بارها گفتم که دلیل خیلی از پرهیزها و استرس ها کمال طلبی است...به دنبال خودش حساس بودن رو میاره... حتی حساسیت به کوچکترین انتقادات ... با این ترس که نکنه از اون ایده آل فاصله بگیری... اینکه فکر می کنی باید یه ایده آلی صورت بگیره ... در حالیکه حتی خیلی وقتها ایده آلی وجود نداره... همه چیز نسبی و قابل قبول یا سلیقه ای است و یا اهمیتی نداره... اگر این حس رو کنترل کنی کارها خیلی راحت تر و بهتر جلو می ره... حساسیتت کمتر می شه... ثباتت بیشتر می شه... مودی نمی شی... به خودت اعتماد می کنی و از خودت لذت می بری بخوانید...

امروز اراده کردم و بلاخره سر صحبتی باز شد... بد نبود... رمزش این بود که همین کمال طلبی نداشته باش و کمال طلبی رو بگذار کنار... در حدی که نه اون لحظه خیلی فکرش رو بکن و نه حتی الان... چیزی گفتیم و گفته شد... یه چیزهایی هم دست هیشکی نیست...حتی الان می فهمم که دلیل اون زمانها هم همین کمال طلبی لعنتی بود.... بخوانید...

کمال طلبی و بلاخره تصیمها و انتخابهای مختلف مشکلی نداره... فقط به این شرط که این انتخابها و کمال طلبی و غیره موجب استرس نشه... یعنی مهم اینه که به هیچ دلیلی دچار استرس نشی و یا بتونی منبع استرس که می تونه کمال طلبی باشه رو شناسایی و خنثی کنی... مهم همون آرامش و بی خیالی است. بخوانید...

بابا صنعت شریفم سر .... نمی خوام... نه دکتر باشم نه استاد باشم... با فوق دیپلم مکانیک الان وضع و کار و زندگی شون از من بهتره... چه گوهی بخورم... اینها رو فراموش کن... ببین چقه غلطی باید بکنی... اون کیری هم بدجور وقتم رو گرفت... هیچ گوهی هم از توش در نیومد... شاید متمرکز بودم مقاله بهتری می دادم... پراکنده شد... ریده شد به زندگیم... البته اینها چیز جدیدی نیست شروع کن به ارسال اون کیری ببین چی می خواد بشه اه...به درک ... برو ببین کاری چیزی بهت نمی دن... بخوانید...

خلاصه خیلی از حرفها و رویکردها این بود که به دیگران و حضورشانببی اهمیت باشی، و کاری و حرفی که دلت میخواد رو بگی... به ویژه اینکه بعدش حتی فکر هم نکنی،... هر چقدر هم آشنا بشی، مثل همین انصاری یا قاسمی باز بی توجه به اونها و طبق میل خودت رفتار کنی، اینجوری به نفع خودت و اونهاست بخوانید...

همونی که گفتم... اون کارت معرکه بود... معرکه بود...ولی امید و ناامیدی و غیره از همین ارتباط دادن های بی خود شروع می شه... باید بتونی جدا کنی مسائل رو و بلند پرواز نباشی... مثلا به شکل کلی من توی هوش مصنوعی خبره هستم... توی برنامه نویسی حرف ندارم... چون کار کردم و خلاقیت لازم رو دارم... اما خوب مثلا توی مکانیک یا برق به شکل حرفه ای خیلی نمی دونم... حالا قرار نیست به خاطر کمال طلبی بگم نه من یا باید در همه رشته ها خبره باشم و یا اینکه هیچی نیستم... این یک نوع تفکر صفر و یک است... بقیه مسائل هم همین است... نباید به خاطر وسواس و بلندپروازی مسائل غیر مرتبط رو به هم ربط داد... در زمینه هوش مصنوعی ادعات می شه و در زمینه برق متواضعانه می گی که آماده یادگیری هستی و خیلی چیزهاش رو نمی دونی و برات سوال...

بحث کردن با کسی که خودش را به نفهمی و خواب زده فایده نداره... بحث با کسی که توان درک منطق نداره فایده نداره... چنین شخصی هدفی غیر از توجیه نداره... حتی اگر در دیکتاتوری محض باشه توجیهاتش اکثرا اینه که فلانی هم دیکتاتوریه... فلان جا هم مردم ریختن توی خیابون یا فلان جا پلیس چکار کرد و غیره... این افراد هدفی ندارند مگر اینکه شرایط اقتصادی و اجتماعی اونقدر به خودشون سخت بشه که بفهمند که دارن چه گهی می خورند و بعد به فکر داشتن هدف و خلاص شدن از وضعیت بیافتند.بحث کردن با اینها وقت تلف کردن است وقتی نمی خوان مطلب رو درک کنند و نکته و منطق پشت مطلب رو بگیرند. وقتی توان تفکیک مسائل از هم رو ندارند و دائما مسائل رو قاطی میکنند. البته نیاز به بحث هم نیست... دموکراسی بستری است برای ابراز نظر حالا هر نوع...

اینهمه با فکر پس و پیش زندگی کردی.. بیا از این به بعد بدون فکر و با کمترین فکر و قضاوت و کی چی می گی کی چی نمی گه و غیره زندگی کن... انگار یه زندگی به سبک دیگه رو می خوای شروع کنی... + نوشته شده در شنبه بیست و هفتم فروردین ۱۴۰۱ ساعت 19:21 توسط بینام  |  بخوانید...

یه جورایی یادگیری ما شبیه یادگیری با ناظر هست، ما یک پیش بینی می کنیم، نتیجه درست رو می بینیم و سعی می کنیم که روش و دیدمون رو جوری اصلاح کنیم که بتونیم پیش بینی بهتری داشته باشیم....کلاً یکی از فواید خوندن نظرات و جوابهای دیگران این هست که ببینی چقدر با نظرات و پیش بینی های تو منطبق هستند و همین خودش باعث یادگیری می شهپس از این قضیه در خیلی موارد استفاده کن، همیشه سعی کن پیش بینی کنی چی ممکنه جواب باشه و ببینی چه افرادی همون حرف تو رو زدن...

کمال, طلبی, اینجا هم مطرح هست.... توی این دنیا صدها علم جورواجور هست و فهم هر کدومشون نیاز به مطالعه و تحقیق و تفکر و تفحص داره، هیشکی نمی تونه توی همه این زمینه ها عالم دهر بشه... این یک اصل پس هیچ وقت...

واقع بین باش، البته یک جاهایی حق با ماست و یک جاهایی هم حق با اونهاست این رو قبول کن! مثلا چه معنی داره که یک شخص سنی نتونه رییس جمهور بشه؟ از دید یک شخص خارجی ، یک حکومت برپایه مذهب معنی نداره، و خوب راست هم می گن و این ربطی به تاریخ و ... نداره، خوب ولی البته خودشون هم مشکلاتی دارن، دخالتهایی داشتن، از عربستان حمایت می کنند و ... پس صددر صد حق با کسی نیست. البته الان برای ما و زندگی ما، مهمترین ...

طبیعیش هم همین بود! فکر کردم خلاصه کارها و حرفها چیه و همونها رو در موقعیت مناسبی زدم و جواب داد. به هر حال تجربه ای بود! حالا هم وسواسها رو کنار بگذار، تعمیم نده! پیگیر باش! درست تحلیل کن! نترس! خونسرد باش! کارهایی که سودی نداره رو انجام بده موفق می شی! خدایا شکرت...

روش خوبیه، تو فقط در زمان فکر می کنی، امشب هم جواب داد، برای حس کنجکاوی، لذت ... در همون لحظات قبل و بعدش مهم نیست. باید در هر زمان مثل همین شیخا آماده باشی هر حرفی بزنی می شم زد، چیز خاصی هم نیست همینطور که سر کلاس درس می دی و بعدش حتی فکر نمی کنی چی گفتی اونجا هم حتی اگر بدون هیچ آمادگی گفتن بیا مثلا در اربعین صحبت کن صحبت می کنی و تمام مثل هزارون دیگه مشکل همینه که تو بخوای زیادی روش فکر کنی... مگه فکر می کنی حالا بقیه فکر می کنن؟ بقیه هم خودشون رو بار اوردن که واکنشی کاری بکنن از این چیزا گذشته چه جوری اونا تصمیم می گیرن که یک کاری بکنن؟ تو هم همینطور تصمیم...

قرار نیست همه از تو خوششون بیاد و تو هم از همه! تو فقط باید طبق معیارها و علایق خودت کار کنی! شاید از یکی خوشت نیاد و یا کسی دیگه ای هم از تو خوشش نیاد! تو ادعایی نداری! و نباید برای تو و اون مهم باشه این رسم روزگاره! آدما همه یه جور نیستن! نه به خاطر تفاوت ها قراره فخر بفروشی نه ناراحت بشی! هر کسی یه جوریه! هر کسی می خواد خوش باشه! تو هم خوش باش......