دیگه الگوش رو پذیرفتم، موارد زیادی برای عدم تمرکز روی درس و کار پیش میاد... شاید پاشی و کاری بکنی، مطلبی بخونی، ولی فقط یادت باشه سعی کن باز هم به زور که شده هر جور شده برگردی سر برنامه و کار و درس،... کم کم می بینی وقت بیشتری گذاشتی

برای چی بنویسم؟ چرا دوباره خودم رو در هیجان قضاوتهای دیگران قرار بدم؟؟؟؟ چرا دوباره فکر کنم کی خونده چی برداشت کرده؟ یا قراره این نوشته ها چیو عوض کنه؟؟؟ حالا چارتا آپ گرفتم کدوم مشکل حل میشه و یا فال

دارم تلاش می کنم ولی نمی شه.... نمی شه در این وقتی که دارم کارهای زیادی انجام بدم... باید یک برنامه مشخص داشت... باید از خیلی کارها صرف نظر کرد..... سرکلاس رفتن و گوش دادن... با هدف کامل کردن علمت خوب

کار وقتی سخت می شه که به تعویقش بندازی و فرصت کم بشه و فشار بیشتر بشه، وگرنه اگر هر روز خیلی آروم و پیوسته روی کار وقت بگذاری می بینی که به آسانی و سر موقع انجام میشه...این خیلی مهم هست که تو خیلی به خودت فشار نیاری و بتونی به ورزش و تفریح و تنفس و غیره برسی

بابا این بدن در خدمت توست... چیزی زیادی هم که نمی خواد... درد نشانه این هست که داره می گه به من توجه کنید...چیز زیادی هم نمی خواد... می گه این گردن رو چارتا چپ و راست و بالا و پایین کن... پاشو یه تکه قدم بزن... به دور و نزدیک نگاه کن... پلک بزن... روزی چند دقیقه بدو... وزنت رو متعادل کن... غذات رو د...

در موردش قبلاً گفتم... ریشه خیلی از مسائل هست... و مهمترینش این هست که باعث مس مس می شه... اینقدر فکر نکن که اون چی فکر می کنه ... وای نکنه اینطوری فکر کنند... باید یاد بگیری که کمتر اهمیت بدی.... بعد همه چیز درست می شه... باید خودت احساس راحتی کنی ... کاری رو برای خودت بکنی و نه دیگران ... و در موق...

از کارهای بیرون استقبال کن... حالا هر چی هست... نون گرفتنه، صحرا رفتنه، پارک رفتنه، تو شهر رفتنه، خرید کردنه.... بشینی توی خونه که چی بشه؟ الان که دیگه حس می کنی برای خودت لازم هست که بری... بله دنیا همینه باید تعادل رو در همه چیز داشته باشیاز کارهای خونه و یا اینجا استقبال کن، ظرف شستن، غذا درست کر...

کسی رو بالاتر از خودت ندون... اگر هر کاری هر کی کرده تو هم می تونی انجام بدی... میدون رو برای بقیه خالی نکن... فکر نکن کار شاقی هست... اونها بزرگترند، اونها بهتر می فهمند، اونها اجتماعی بودند... نه اونها هم یک خپل و بچه ای مثل بقیه...xa0پس اگر هر کی می تونه پس من هم می تونم و شامل من هم می شه...

هدف و اهمیتش و هدف از زندگی رو چندین بار گفتم چون اصلی ترین چیز در شکل دهی تک تک انتخابهای ماست.... انتخاب یعنی اینکه شما تصمیم می گیری چکاری بکنی و چکاری نکنی در هر لحظه و زمان و مکان.... و کیفیت زندگی ما به انتخابهای ما وابسته استباید خودت ببنی چی می خوای، از چی و چرا لذت می بری، چی بهت آرامش می د...

هر لحظه که فکر کنیم در دنیای پیچیده ای زندگی می کنیم که نه من و نه خیلیهای دیگه نمی دونند از کجا آمدن و به کجا می رن (و آمدنم بهر چه بود)... با همه این عجایب، باز همه مثل گوسفند زندگی می کنیم... البته

همین خودت رو در نظر بگیر، زمانی بود که حتی فکر سوال کردن توی جمع برات اضطراب زا بود... اما الان خیلی راحت سوال می کنی بدون فکر و بدون ذکر...پس به همین نسبت می شه هر کار دیگه ای که قبلاً یا الان تصور م

خوندن سرگذشت دیگران جالبه... خوندن سرگذشت کشورها و جوامع مختلف جالبه... این اتفاقات در طی هزاران سال افتاده... خوندن سرگذشت بشر هم جالبه.... و این که قراره بعدً چه پیشرفتهایی بکنه و یا قراره ایران به

ایجاد و آزمایش فرضیه اساس کار پژوهشی هست... همیشه از فرضیه های ساده تر شروع کن و آزمایش ها آسونتر انجام بده و به فرضیات بزرگتر برو

نسخه اینه.... باید استفاده از کامپیوتر رو خیلی کم کنی.... برای چند ماه.... بعد برنامه ریزی دقیقی کنی که کمتری استفاده رو داشته باشی.... ورزش چشم روزانه مهم هست، گردش به بالا پایین چپ و راست.... استفاده بیشتر از کاغذ گردش در طبیعت... میوه، آب و مواد مغذی این نسخه را باید برای مدتی استفاده کنی.... این...

همیشه ما یه حسی داریم که چقدر از یک مطلب رو فهمیدیم و یا چقدرش برامون روی هواست و مبهم هست... با سوال اینکه آیا واقعاً من این مطلب رو مسلطم و جواب صادقانه به این پرسش می شه یادگیری رو کامل کرد...

یک روش خوب برای آمادگی برای امتحان این هست که تصور کنیم خودمون الان طراح سوال هستیم و سعی کنیم خودمون چندتا سوال از محتویات درس داده شده در بیاریم... و بهشون جواب بدیم....

چقدر فکر؟ دیگه چقدر ظرفیت برای این همه فکرهای جورواجور گور پدر همه چیز.... من نمی تونم سلامتی و زندگیم رو بگذارم به خاطر که چی می خواد بشه؟؟؟؟ فشار هم حدی داره....xa0 با این وضعیت مجبورم... روزی شده چند گام بردارم... جوری که شده یکی دو تا حل کنم، یا منبعی پیدا کنم.. تمرینی حل کنم... مجبورم هر روز کم...

همه ما به عنوان انسان باید بر برخی احساسات , خود تسلط , داشته باشیم... اما لازمه تسلط , بر احساسات , اینه که احساسات خود و منشاء اونها رو بفهمید.

خلاصه این بود که همیشه به فکرت دقت کن، آیا زیادی توی بهتر قبل و بعدها رفتی؟ چرا؟ چرا باید الان رو به خاطر فکر به قبل و بعدها و اینکه چی گفته شد و نشد هدر بدی.... حضور در لحظه، دقت به تنفس ,، فکر به کارهایی که می شه کرد فارغ از هرچه بوده و شده... قدر فرصتها... زندگی با آدمها.... و دوست داشتن، نگاه کر...

کمال, طلبی, اینجا هم مطرح هست.... توی این دنیا صدها علم جورواجور هست و فهم هر کدومشون نیاز به مطالعه و تحقیق و تفکر و تفحص داره، هیشکی نمی تونه توی همه این زمینه ها عالم دهر بشه... این یک اصل پس هیچ وقت